20 January 2009
Obamania
Vandaag, iets later op de dag, wordt Obama ingezworen als 44ste president van de USA. Een historisch moment, een dag vol hoop, de eerste zwarte president (ok, lichtbruin, maar zeker niet blank), een dag van verandering…yes, we can! Misshien wordt dit wel zo’n dag waar je jaren later nog altijd weet waar je was en wat je aan’t doen was.
Yes, we can…iedereen die erin gelooft, iedereen die verandering verwacht, iedereen hyped over de mogelijkheden. De wereld kijkt met gespannen ogen naar Obama. 8 jaar Bush heeft de positie van Amerika op de politiek economische wereldkaart grondig verzet en mensen verwachten dat Obama alles zal omkeren. Ik zie een hoop teleurstelling aankomen…
Wat Obama erft van Bush is geen cadeau, het is een harde wereld. Middenin een crisis zowel op economisch vlak als op persoonlijk vlak zijn we op zoek. Een beetje naar onszelf, een beetje naar een betere wereld, een beetje naar iets wat we nog niet weten. En Obama moet hierin de leider spelen en de man van de grote ommekeer zijn. Helaas, een crisis verander je niet op een paar maand tijd, ook niet op een paar jaar. Ik vrees dat Obama korte termijn resultaten zal moeten boeken om z’n eigen geloofwaardigheid en de buzz te houden die er nu heerst. Mensen vergeten nu eenmaal snel… .
Zoals ik ooit aan m’n collega’s in de US vertelde:”We tend to like the next and the previous president, we hardly ever like the current one.” Misschien brengt Obama ook hier wel ommekeer. Als er iets is waar de man niet van verstoken is dan is het een (sprankeltje) hoop brengen aan zij die het nodig hebben. In deze tijden een mooie eigenschap voor een goed leider.
Yes, we can… (just give it some time)